Nieuws

Het weekend van 25/26 november stond in het teken van de KoBoLT. 
Het zou mijn vierde KoBoLT worden. Na één keer de kleine en twee keer de grote vond ik het tijd voor weer de kleine variant.

De KoBoLT is een loop van 140km met 4466 hoogtemeters van Koblenz naar Bonn over de wandelroute de Rheinsteig. De Rheinsteig is een klassieker onder de Duitse langeafstanden wandelroutes. Gelukkig is er ook een korte versie, der Kleiner-KoBoLT. Deze is ongeveer 100km met 3361 hoogtemeters en start in Rengsdorf. De verzamel/finish locatie was dit jaar het boothuis van de Bonner Ruder-Gesellschaft.  Van daar uit werden we met een oude schoolbus versiert met kerstverlichting naar de startlocatie bij de Rengsdorf tennis vereniging gebracht.

Ik was de hele week al nerveus. De weersvoorspellingen waren rond uit slecht. Ik zie mijzelf nou niet 100km voor de lol in de regen lopen. Maar gelukkig waren de weergoden ons, net als afgelopen jaren weer goed gezind.

Bij de start was het al nagenoeg droog. De eerste verzorgings post was op +/-32km bij Landhaus Arienheller in het gelijknamige gehucht. Hier 12 min gezeten/gegeten/gedronken en de voorraden weer bijgevuld. En weer het donker in op weg naar de volgende verzorgingspost die al na 19km kwam. Erpeler Ley, een mooie blokhut met heerlijk brandende openhaard. Hier was ook een cutoff time. Maar daar had ik dus geen last van. Ik verbleef hier 23 min. Onze drop-bags lagen daar ook. Ik heb geen schone kleding aangedaan want die stinkt na 5 min toch weer. Ik heb alleen extra batterijen en energie repen/gels meegenomen. Ergens in de nacht kregen we een beetje regen en sneeuw. Niet eens de moeite waard om een regenjas aan te trekken. Op naar de voet van Burg Drachenfels. Hier, na 25km zat de laatste verzorgingspost in Schützenhaus Rhöndorf. Hier verbleef ik 14 min. Goed eten/drinken en weer verder omhoog naar Burg Drachenfels. Het laatste stukje, als je op de boulevard op komt vind ik het zwaarst. Dan is het nog +/-1.5km naar de finish maar dat voelt veel langer.
Ik zag er tegen op om alleen in het donker te lopen. Met z’n tweeën zie en hoor je toch meer. Dit in verband met fout lopen. Maar het tegengestelde was beter. Ik heb bijna de hele tocht alleen gelopen en vond het heerlijk. GPS mee, goede hoofdlamp en mijn lichtgewicht wandelstokken. Deze wegen 145gr. Ideaal voor dit soort tochten.

De Rheinsteig kent zo haar eigen ritme. Je klimt door bossen en over rotsen. Afdalend door dichte beuken- en eikenbossen naar een beek, om na de oversteek weer omhoog te klimmen. In die klimmen en dalen zitten soms technische stukken, gezekerde rotsen van afbrokkelend leisteen. Die afwisseling van plateau, afdaling door eikenbos, beek over steken en rotsen beklimmen gaat in een eindeloos ritme en met een respectabele hoeveelheid hoogtemeters gepaard.

Omdat er de hele week toch wel geregend had was de ondergrond erg modderig. Matschig op z’n Duits. Zelfs met gewone trailschoenen had je hier problemen. Echte offroad waterdichte trailschoenen zijn hiervoor de beste keus. Die in combinatie met stokken zijn voor mij op deze tocht de beste keus. Ik heb weinig last gehad van glijpartijen. Achter af hoorde ik dat er bij anderen veel glijpartijen en natte voeten zijn geweest. Enkelen zijn daardoor bij de eerste verzorgingspost al uitgestapt

In 2013 had ik 21 uur en 27 minuten nodig om te finishen. Toen heb ik veel met een Duitser opgewandeld. Nu zou alles binnen 20 uur al voelen als een overwinning op mijzelf. Maar gaandeweg de tocht kreeg ik in de gaten dat er veel meer uit te halen was dan 20 uur. Zondag ochtend om 07:34, dus na 17 uur en 34 minuten melde ik mij bij de finishtafel. Wat een voldaan gevoel is dat. Dit smaakt naar meer.

Na goed gegeten en gedronken, nam ik de trein van 11:10 terug naar huis.

Zie ook de website https://www.kleiner-kobolt.de

Groetjes Harry Jansen.

Maar liefst 13 deelnemers van de winterloopgroep gaven ondanks de kou en de stevige wind ook in het nieuwe jaar acte de presence.
De groep die op initiatief van Klaas Bruin iedere dinsdagavond van 18:30 tot 20:00 bij de Tolenburgseplas een looptraining doet is vrij voor iedereen.
Voor KLM RoadRunners is het gratis, van niet-leden wordt verwacht dat zij zich op enig moment aanmelden als lid.

winterloopgroep

 

Neem voor meer informatie contact op met Klaas via de contactpagina.

 Three Peaks Challenge 2016

“In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst”

29 oktober 2013

Nee, 2013 is geen tikfout.

Zoekend op internet naar iets aparts stuitte ik op de Three Peaks Challenge in Kaapstad. Zo uitdagend en mooi, daar wil ik wel aan deelnemen. Er was op dat moment een wachtlijst tot 2016. Mail gestuurd en mij op de lijst voor 2016 laten zetten.

2 november 2016

De briefing van de Three Peaks Challenge was in een filiaal van CAPE UNION MART.

 three-peaks-route-profile  

 

Hier kreeg je ook je startnummer en je speciaal voor deze 20st editie gebottelde wijn. Ik had er 2 besteld maar toch nog 1 bijgekocht.

Er waren allerlei hapjes en drankjes en er werd een dia-serie vertoond over de geschiedenis van de Three Peaks Challenge (zie http://www.threepeakschallenge.co.za/).

Ook werd nog een keer alle belangrijke informatie en regels verteld. De prijzen, drie schilderijen voor de eerste drie mannen en drie voor de eerste drie vrouwen, en alle andere herinneringen zij door Don Hartley zelf gemaakt.

5 november 2016

Om 05:00 stond ik met gemengde gevoelens, ik voelde me niet in topvorm en was ook wel angstig voor deze loop, met nog 150 lopers op de Long St in Kaapstad te wachten op de start. Er was geen startschot maar een “Just go” roep van Don Hartley, één van de organisatoren. Na de start schoot iedereen in verschillende richtingen.

route-3-peaks-challenge

Ik volgde gewoon de grote meute. Je mocht namelijk je eigen route bepalen naar de eerste controle/verzorgingspost op de Tafelberg Road. Na +/-1 km kwam ik James Henry tegen, een beurshandelaar die toevallig naast het parcours woonde en daardoor de kortste weg wist naar de eerste controle/verzorgingspost op 5.3 km en 380 hm. Daar wat gedronken en over een single track door struiken, langs en over rotsblokken zigzaggend via Breakfast Rock, The Saddle naar de eerste top, de Devil’s Peak op 1000 hm. De start/finish locatie was trouwens op +/-40 hm. Na 01:45 en 8.5 km stond ik op de top. Even je startnummer laten opschrijven en bijna dezelfde weg terug naar de start.

 three-peaks-182  

 

Bij de start/finish locatie was het al gezellig druk. Op het plein werd de markt net opgebouwd. Even wat gedronken, gegeten en de rugzak weer bijgevuld met een paar gelletjes, repen en op weg naar piek 2, Maclear’s Beacon op de Tafelberg op 1086 hm.

Het eerste stuk naar de controle/verzorgingspost op de Tafelberg Road bij de Platteklip Visitor Centre op 380 hm was nagenoeg dezelfde route. Via een pittige zigzag route de Platteklip Gorge liepen we over rotsen/stenen naar de Fountain Peak 1051 hm op de Tafelberg.Halverwege raakte ik James kwijt. Hij was niet in staat mij bij te houden op de steile klim. Deze route wordt ook gebruikt voor mensen die niet de €21 willen betalen voor een retourtje met de gondel. Of natuurlijk door sportievelingen.Vanaf Fountain Peak was het nog ongeveer 2 km naar piek 2, Maclear’s Beacon op de Tafelberg. Ik denk dat ik er hier ongeveer 27 km had opzitten. Even wat gedronken, gegeten, gekletst, foto’s gemaakt en weer dezelfde weg terug over de Platteklip Gorge, via de controle/verzorgingspost vanwaar ik met Rian Brand mee liep naar de start/finish locatie. Die wist de snelste weg. platteklip-gorge

 

 three-peaks-201  

Hier zaten de eerste al aan het bier terwijl ik nog aan mijn laatste klim moest beginnen.
Mijn verzorging weer op peil gebracht en op naar de laatste piek Lion’s Head op 669 hm.

Samen met Rian Brand liepen we door de wijk Tamboerskloof en langs de German International School, waar op dat moment een bazaar werd gehouden met veel bier, bokwurst en muziek kwamen we aan bij de verzorgingspost op de Signal Hill Road. Nu nog 2 km naar de top. Dit laatste stuk was zwaar. Eerst een singel track van los zand en stenen en het laatste stuk over rotsen met ladders, staalkabels en stijgbeugels. Maar ook deze piek heb ik overwonnen.

 

 

 

Omlaag trilde bij elke stap mijn knieën. Eenmaal terug bij de verzorgingspost nog even wat gedronken. Nu nog 3 km dribbelen naar de finish.

 Three Peaks Challenge 2016

Wat een heerlijk gevoel om na ±50 km en 10:26:36u. hier te finishen. Iedereen werd als een winnaar binnen gehaald. Na een heerlijk biertje en socializen met mijn mederenners gingen we lekker naar ons B&B om alle stof en zout van mij af te spoelen.

Krijg ik de kans, dan ben ik volgend jaar 2017 weer van de partij.

Groetjes Harry Jansen

Three Peaks Challenge 2016

Van ons enthousiaste lid David Smith ontvingen we onderstaand bericht wat we graag met jullie delen. Doe er je voordeel mee, er zijn geen kosten aan verbonden!


 

lezing

Beste geïnteresseerden,

Donderdag is het weer zover, de derde lezing uit de lezingenreeks EK Atletiek 2016. Volgens onze administratie heeft u zich ingeschreven voor deze lezing, daarom bij deze nog even alle informatie op een rijtje:

Wanneer?
Donderdag 26 mei

Hoe laat?
Inloop vanaf 19:00 uur, start lezing 19.30 uur
Koffie en thee vindt u op de eerste etage in de foyer. Mocht u het niet kunnen vinden, dan kunt u de weg vragen aan een van de dames in de entreehal.

Waar?
VU Amsterdam, Hoofdgebouw – zaal 2A00, Adres: Boelelaan 1105, 1081HV Amsterdam

Parkeren?
Parkeren rondom de VU is lastig, maar kan bij ACTA of VUmc. We raden aan om met het OV of de fiets te komen.

Waarover?
Topsport: Gezond of ongezond?

Sprekers
Frank Backx (Hoogleraar Klinische Sportgeneeskunde UMCU) & Vana Hutter (Sportpsycholoog)

Mocht u onverhoopt niet aanwezig kunnen zijn, dan hoor ik dat graag. Mocht u andere geïnteresseerden mee willen nemen, dan zijn ze van harte welkom!

Als er verder nog vragen zijn dan hoor ik dat graag. Tot donderdag.

Met vriendelijke groet,

Neal Damen
Front Office Manager
n.l.damen@hva.nl

lezing2

 IMG_7199 Meer foto’s via deze link
0,5 Km Kinderloop    
Tijd Naam Luchtvaart Mij. GJ
3:14 Jesper Stolk 2006
3:16 Hugo van Dieren 2006
4:03 Niels van Dieren 2009
4:07 Megan Stolk 2009
5:15 Jesse Heij 2008
5:15 Dion Heij 2008
6 Km      
Tijd Naam Luchtvaart Mij. GJ
28:29 Marcel van den Berg KLM Roadrunners 1984
29:57 Sjaak van Diepen KLM Roadrunners 1962
30:13 Herman Tollenaar KLM Roadrunners 1960
30:33 Hans Peters Lufthansa 1967
32:00 Hidde Bruin KLM Roadrunners 1996
32:46 Thierry de Bie 1986
33:03 Martin Hansen KLM Roadrunners 1960
33:50 Denise de Beer KLM Roadrunners 1977
36:05 Jonathan Wolf Lufthansa 1998
37:14 Eelco Stolk KLM Roadrunners 1971
37:58 Alex van der Heiden 1964
38:02 Chris Visscher KLM Roadrunners 1950
38:09 Benny Fijma KLM Roadrunners 1949
38:23 Raschida van Harten 1969
38:27 Harry Jansen KLM Roadrunners 1963
38:33 Nicole IJtsma KLM Roadrunners 1968
39:08 Patrick Carrol Ryanair 1959
39:45 Paul Wijnker 1965
39:53 Jan de Jong KLM Roadrunners 1954
40:34 Alexander Tuman 1983
40:41 John Vink KLM Roadrunners 1949
41:43 Mathijs van der Pol KLM Roadrunners 1987
42:05 Benny Heij 1977
42:06 John de Bie KLM Roadrunners 1959
42:07 Valerie de Bie KLM Roadrunners 1988
42:17 Mirjam Reuser KLM Roadrunners 1976
42:31 Patrice Hekkenberg 1961
42:32 Van Veen 1960
42:34 Edith Koning 1967
42:39 Raymond des Bouvrie KLM Roadrunners 1955
42:49 Joan Lucassen KLM Roadrunners 1949
42:56 Jan Oosterhof KLM Roadrunners 1956
43:37 Carin van Bockxmeer van Diepen 1961
43:48 Karin de Rooy 1964
44:47 Jacqueline van den IJssel 1963
46:56 Margreet Garsten 1965
46:57 Heidy Terhoeve 1961
47:18 Kees Kuiper KLM Roadrunners 1958
47:55 Mounia Bennani Lufthansa 1982
48:22 Gaby Mockenhaupt Lufthansa 1967
48:30 Michael Mockenhaupt Lufthansa 1963
52:03 Anja Hey 1959
52:03 Lilian Lie Kwie KLM Roadrunners 1955
56:36 Flora Visscher KLM Roadrunners 1951
56:36 Annie Schrijvers KLM Roadrunners 1943
57:14 Roosmarie Dijkstra 2001
57:15 Heleen van den Berg 1967
57:48 Susanne Burgwinkel Lufthansa 1968
57:49 Leontitsi-Christian Zanetta Lufthansa 1965
57:54 Elise Rouzies Air France 1964
58:50 Ralph Behrens Lufthansa 1954
10 Km      
Tijd Naam Luchtvaart Mij. GJ
44:07 Bruno Coste Air France 1965
45:19 Erik Verschuren KLM Roadrunners 1962
47:20 David Smith KLM Roadrunners 1957
47:51 André van der Neut KLM Roadrunners 1973
47:53 Marc Jansz KLM Roadrunners 1962
48:06 Nico Schipper KLM Roadrunners 1974
49:53 Cyril Chapson Air France 1977
49:58 Hans Prins KLM Roadrunners 1967
50:32 Jelle Prins 1996
50:44 Frank Jegers KLM Roadrunners 1971
50:52 Dirk-Jan van Dieren KLM Roadrunners 1974
51:17 Peter Grimbergen 1948
51:54 Guus Schutijser KLM Roadrunners 1966
54:08 Emmanuel Signoret Air France 1983
54:32 Wim van Zalinge KLM Roadrunners 1956
54:49 Roland van Gerven KLM Roadrunners 1971
55:43 Peter Slingerland KLM Roadrunners 1956
57:20 Jan Bruine de Bruin KLM Roadrunners 1956
58:40 Yvonne Wijermans 1959
58:42 Hennie Lollinga KLM Roadrunners 1953
58:47 Ger Katuin KLM Roadrunners 1958
59:34 R Steijn KLM Roadrunners 1963
59:40 Dieter Eberle Lufthansa 1962
1:02:07 P Ghana Segaran Singapore Airlines 1954
1:02:15 Kees van Vaneveld KLM Roadrunners 1958
1:03:37 Rui Cabral KLM Roadrunners 1955
1:10:26 Mathilde Rouzies Air France 1991
1:14:41 Paula Quiroz Air France 1978
1:22:44 Judy Bruin – Stentler KLM Roadrunners 1962
1:22:46 Klaas Bruin KLM Roadrunners 1959
Organisatie
Peter Groot
Jolanda Lucassen
Kitty Meijburg
Cock van der Pol
Peter van der Veldt
Wim Verhage

Op 31mei 2015, was het zover. Iets waar we allang naar uitkeken. De voor Wim Verhage, Andre van der Neut en Guus Schutijser 3e gezamenlijke marathon in het buitenland. Als tegenprestatie dat ik, Roland van Gerven, mee mocht op deze trip, terwijl ik halve marathons loop, was (naast het beheren van de gezamenlijke pot) het schrijven van dit stukje.

De vlucht (met onze blauwe trots) was goed aan de dagrand gepland. Ofwel erg vroeg opstaan om de vlucht van 07:15 in de ochtend te halen. Ach, kon ik alvast wennen om op de loopdag ook vroeg uit de veren te moeten.
Na een korte vlucht en idem taxirit, kwamen we in ons tijdelijk onderkomen. Dit zag er tiptop uit, van alle gemakken voorzien en qua locatie ook ideaal. In een straat met veel restaurantjes/pubs en bijna belangrijker op 5minuten loopafstand van de start.

 edinburg1 De vrijdag gebruikt om de toerist uit te hangen en het mooie Edinburgh te bekijken en ook de locale versnaperingen te gebruiken! 

Zaterdag hebben we rustig aan gedaan en zijn we gaan kijken naar de kids-run + de kortere afstanden (5 en 10km).

Na wat inkopen gedaan te hebben voor een goed ontbijt op zondag, zijn we rustig in het appartement eerst de schotse cup-final gaan bekijken om feilloos over te gaan in de Engelse cup-final.

 

De dag werd afgesloten met een lekker bord pasta, bij de locale Italiaan, die niet wist hoe snel hij overal tafels en stoelen vandaan moest toveren om de toestroom van lopers te kunnen accommoderen. Uiteraard wilde iedereen de juiste voeding tot zich nemen om optimaal te kunnen excelleren tijdens de (halve) marathon.

Ietwat angstig bekeken we de berichten van de organisatie die binnenkwamen over het weer tijdens de loop. Regen, wind en koude werd voorspeld. Helaas voor mij zijn deze uitgekomen, maar voor de lopers van de hele (gelukkig) niet. Dus ook de Schotse Erwin Krol heeft het (wel eens) mis.

De dag van de loop erg vroeg uit de veren om rustig te kunnen ontbijten en alle spullen klaar te maken. ’s Nachts hoorde ik het een paar keer regenen maar tijdens het ontbijt was het droog. Ook de wandeltocht naar de start was droog, maar wel fris.

 

 edinburg2 De plastic zak die ik had omgedaan was dus toch welkom om de koude wind iets buiten te houden. Helaas begon het, toen we in het startvak stonden, te regenen en daalde de gevoelstemperatuur. Gedurende de loop werd het gelukkig wel droog en kon ik na een beetje opgewarmd te zijn, na 3 km de plastic zak achter me laten.De loop verliep goed, ik had me voorgenomen om niet het onderste uit de kan te halen en gewoon te genieten van mijn eerste buitenlandse wedstrijd.

 

Het parcours voerde ons redelijk snel de stad uit, waarbij we onder anders langs de kust liepen, met de wind in de rug. Hoe verder we buiten de stad kwamen, des te glooiender werd het terrein. Na een keerpunt op 19km, was het nog iets meer dan 2km tegen de wind in ploeteren en na 1uur, 52minuten en 6(grrr) seconden kwam ik over de finish, waar ik het ‘finishers’ t-shirt en mijn medaille in ontvangst kon nemen. Tegen het eind werd het zelfs warm, dus ik hoopte voor de marathon lopers, dat ze de beslissing zouden nemen om een singlet te dragen.

 edinburg3 Voor £1 konden we in een bus plaatsnemen die ons terug zou brengen naar de startplek. Jammer dat dit niet in de totaal prijs was opgenomen (zoals bij Dam-tot-Dam).De start van de hele was pas 2uur nadat ik was gestart, dus dat zou betekenen dat ik de overige heren, pas tegen het eind van de middag terugverwachtte in het appartement.

Alle tijd voor mezelf om op adem te komen, me op te frissen en rustig in de stad een broodje te gaan doen en

relaxed in het park een boekje te lezen.

Het weer was ondertussen een stuk opgeklaard, behalve de wind, dus zou het ook voor de marathonlopers ploeteren zijn om nu het keerpunt (wat een flink stuk verder was) tegen de wind terug naar de finish te komen.

 

Lekker genietend van een Ale kreeg ik bericht binnen dat de marathon-mannen ook waren gefinished en in de bus terug naar het appartement zaten. Bij binnenkomst daar trof ik 3 tevreden heren aan, allen trots op hun medaille:

 edinburg4  edinburg5

 

Na nog wat nagepraat te hebben en te zijn opgefrist werd de geslaagde dag afgesloten met een lekkere maaltijd en ettelijke soorten vocht, om dat verlies weer aan te vullen. Ook werd er reeds met een schuin oog gekeken naar een mogelijke trip voor 2016!

 

Roland van Gerven

 edinburg6 edinburg7